Büyüdükçe Eksilen Yanım

Hasan Temiz’e

El ayak çekilince esmerliğimden

Sokakları adımladım

Dil’i geçmiş zaman öznesiydi yüzüm

Büyümek yalnızlıktır

Yalnızlık büyümektir

Çocukluğumun en zor sorusunu

Yanıtladım bu gece

Ne olacağımı merak eden

Amcalara, teyzelere anlattım

Bir ah ’tan başka bir şey olmadığımı

Bir ses alır beni bu ağaçtan dedim

Yanıldım

Bir ceket bir kravat kadardım

Ah, dedim

Ağaçta asılı kaldım

Geceme siniyor

Babamdan bana geçen tütün kokusu

İçimdeki kızgın yalnızlık

Göğün tavanına değiyor

Büyümek eksilmektir

Eksilmek büyümektir.

Erman ŞAHİN